شماره تماس های پشتیبانی 09201125845 - 09201135845
اصالت کالا
اصل
ضمانت
دارد
ساختار
در ساختار سنسور اکسیژن مرسوم خودروها (زیرکونیایی)، یک لوله سرامیکی بن‌بست از جنس دی‌اکسید زیرکونیوم پایدارشده با ایتریا (YSZ) قرار دارد. سطح داخلی و خارجی این المنت سرامیکی با لایه بسیار نازک و متخلخلی از پلاتین پوشانده شده است
سنسور اکسیژن یک سنسور پایشگر شیمیایی است که میزان اکسیژن سوخته‌نشده در اگزوز را اندازه می‌گیرد. این قطعه به ایسیو اجازه می‌دهد وضعیت مخلوط غنی (Rich) یا رقیق (Lean) را متوجه شود و نسبت هوا به سوخت را روی عدد ایده‌آل ۱۴.۷:۱ (لاندا = ۱) تثبیت نماید.
سنسور اکسیژن که در اصطلاح مهندسی حسگر لاندا (Lambda Sensor) نامیده می‌شود، توسط شرکت بوش (Bosch) در دهه ۱۹۷۰ توسعه یافت. هدف بنیادین از معرفی این قطعه، هدایت موتور به سمتی بود که گازهای خروجی دقیقاً در پنجره بهینه عملکرد مبدل کاتالیستی سه‌راهه (TWC) قرار گیرند. کاتالیزور برای تبدیل گازهای سمی مونوکسید کربن (CO)، اکسیدهای نیتروژن (NOx) و هیدروکربن‌های خام (HC) به دی‌اکسید کربن، آب و نیتروژن، شدیداً به ثبات نسبت استوکیومتری وابسته است. برای آشنایی با کارکرد هم‌زمان سایر حسگرها، می‌توانید به راهنمای جامع سنسورهای خودرو مراجعه فرمایید.
حسگر زیرکونیا مانند یک پیل سوختی غشای جامد کار می‌کند. هسته سرامیکی زیرکونیا در دمای بالای ۳۵۰ درجه سلسیوس تبدیل به هادی یون اکسیژن می‌شود. اختلاف پتانسیل حاصل از جابه‌جایی یون‌ها بین هوای محیط و دود اگزوز، ولتاژ سیگنال را به وجود می‌آورد.
در ساختار سنسور اکسیژن مرسوم خودروها (زیرکونیایی)، یک لوله سرامیکی بن‌بست از جنس دی‌اکسید زیرکونیوم پایدارشده با ایتریا (YSZ) قرار دارد. سطح داخلی و خارجی این المنت سرامیکی با لایه بسیار نازک و متخلخلی از پلاتین پوشانده شده است:
💡 نکته طلایی کارگاهی: هرگز سیم‌های سنسور اکسیژن را لحیم‌کاری نکنید! هوای مبنا (Reference Air) در بسیاری از سنسورهای مدرن از فضای ریز میان رشته‌های مسی سیم به داخل مغزی سنسور نفوذ می‌کند. نفوذ قلع داغ این مسیر تنفسی را مسدود کرده و سنسور را از کالیبره خارج می‌کند. اتصال تنها باید با پرس ترمینال استاندارد انجام شود.
